Mijn eerste rouwwerk

In 2017 hebben we afscheid moeten nemen van mijn allerliefste vriendin en maatje. Ze was een zeer sterke flamboyante persoonlijkheid, gek op haar kinderen en op haar klusproject ,een oude Scania genaamd “Snoetje”. Samen met een andere dierbare vriendin hebben we het bloemwerk voor haar mogen verzorgen. Voor ons beide een stukje verwerking, al gaat het gemis nooit over. 

De bloemen zijn zoals zij was, sprankelend, tikkeltje wild, los, opvallend en gracieus. Haar stoere dochter heeft haar naar haar uitvaart gereden in “Snoetje”. Haar al even stoere zoon begeleidde haar op de motor, haar schoondochter volgde met de auto en haar stiefdochter heeft de uitvaart begeleid. Wat een mooi team en wat een erfenis in de vorm van mooie personen liet zij na.  

 

Haar lijfspreuk was: “Blijf altijd je eigen eigenwijze zelf”.

Een spreuk waar degene die haar hebben gekend nog vaak aan denken en naar proberen te leven.

Zij was het die mij op het einde nog even een zetje de goede richting op gaf. “Geloof nu eens in jezelf, volg je hart en ga eens doen waar je goed in bent” waren haar woorden die mij ertoe hebben gezet een poging te wagen het roer om te gooien. Met horten en stoten maar als het soms lastig lijkt om alles te combineren denk ik aan haar en haar kracht en gaan we er weer voor. Dank je wel maatje.

 

Haar laatste groet naar ons allen was:

“En als ik dood ga, huil maar niet.

Ik ben niet echt dood moet je weten.

Dood ben ik pas, als je mij bent vergeten.

 

Nou vergeten doen we je niet, terugdenken aan je regelmatig.

Voor op de kist hebben we een langwerpig stuk gemaakt. Basis waren dikke bamboestelen. Ze had eens een slaapkamer in oosterse sfeer gemaakt dus vond ik dat materiaal wel toepasselijk. Bloemen in hoofdkleur blauw, een favoriete kleur van haar en paste mooi bij "Snoetje"

Bloemstuk voor op de bus van haar zoon, bestuurd door schoondochter

Mijn persoonlijke groet

Nadat ze was overleden had ik meteen de drang iets voor haar te maken. Eigenlijk mijn eerste stap in dit werk.

Uitgangspunt was haar Oosters getinte slaapkamer in zwart en rood en haar toch wel haar favoriete bloemen, rode rozen.

Dit op een basis van zwart geschilderde bamboe.

Een stuk in klassieke stijl

Afscheid van onze moeder

Voor mij een zeer persoonlijk voorbeeld van mijn werk.

Rouwstuk voor mijn moeder, een eenvoudige hardwerkende vrouw.

Lievelingsbloemen waren orchideeën en ze hield altijd erg veel van koken dus heb ik er voor gekozen een niet te groot stuk te maken en zijn er allerlei eetbare materialen in verwerkt. Het overlijden was in december maar er stond nog een prachtige artisjok te bloeien. Soms moeten de dingen zijn zoals ze zijn. Verder allerlei kruiden als rozemarijn en laurier en een hoofdrol voor de witte orchideeën.

Na de uitvaart heb ik het stuk thuis op een overdekte buitentafel gelegd waar het nog lange tijd goed is gebleven en ik met een glimlach mijn moeder op mijn manier kon gedenken

Aan beide zijde van de kist nog meer orchideeën in kleine bloemstukken

Een nicht van me benaderde me of ik een mooi stuk kon maken voor de uitvaart van haar geliefde oom. Deze was overleden aan Corona tijdens de periode dat er verschillenden lock downs waren. Zij woonde in Duitsland en kon door de diverse quarantaine maatregelen in die periode niet aanwezig zijn. Aan de hand van de informatie die zij me doorgaf is dit stuk tot stand gekomen. De overledene had altijd op de veiling gewerkt en hield erg van bloesem. Daarom heb ik een verkleinde versie van een veilingkist gemaakt als basis met daarop een oude tak van een perenboom. In mijn tuin kon ik nog net wat bloesem vinden en deze heb ik verder opgevuld met de bloemen van een witte sering. Ook toen stond er een artisjok in de tuin die in het stuk is verwerkt. De familie was erg tevreden met de manier waarop hun oom werd uitgebeeld en ik vond het mooi dit voor hen te mogen doen.

©2019 door Polderboeket.